الشاعراحمدالبوصبيح ال طحمه\قصيده

خیط الثغر ماردت اهاچی اخاف احچی ویطالبنی ابهویتی

وباب الگلب حطیت العناد عن لا یدخل ابحیره ویفر نیتی

ومن درب الیجی عاگول شتلیت یفهم ردته حده ولا یصل بیتی

تنفخ عل هوه متغیره طوفان نفسک نفس وحده امکنه ابر یتی

یل عندک سراج ایگودک ابلیل انه اشمس عندی ابفجر صبحیتی

تعنی اتبیع حمطه اتبایع اشعیر کافی ابسوگ سعر تقش شیعتی

ولک عدنه امام العجب الکون وحیر کل عقول الخلگ من صیتی

ولک طر الجدار امیبین البیت رحب الله جیته وسند تثبیتی

روح انته عمه وتلمس اطوف تحس چفوفک ابنیشان اهالیتی

افخر انه شیعی وارفع الراس وبحیدر وبل عتره امنیتی

الشاعراحمدالبوصبيح

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصيده

**ابوالسبطين**

يا كفت  ميزان  اعمالي

يا حيدر  يا بو  السبطين

يل بسمك تنزاح اهمومي

لوصاير حدهه اويل  عين

انته  العين  والهه  البأبأ

ربه  اگربلي امن الثنتين

يا سلوه الكلمن حب الله

وحب الطاهه جداحسين

انقيسك  بيمن  مولانه

ابنور  الجنه  وبل  ثقلين

لو بل كون وكل ماعدنه

لو فرقان  الزين  وشين

يل ما تنقاس ابمقياسل

كون  و  لاحته   الكونين

يل عجزت  انته  الكتابه

وماحازت وحده امنالفين

يل نورك رأساً من  الله

ومن  القابك  ذوالنورين

ويا صديق الي ابتدبيرك

محنه  ابعازات  التبيين

ربك     نبأنه    ابقرانه

وبيك  امكمل  هل دين

يا فخر  الأمه  ومولاهه

عندك لل موت امحبين

الشاعرهادی الامغیطی

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصیده

**سید الرسُل**

یانبینه المصطفی وسید الرسُل

یلی  ربک  رحمه  وداک  ونذیر

گبلک العالم  وهم چانت  تعیش

ومن اساطیرالمضوعدهه الکثیر

وساعت الّی بیک  طلگت  آمنه

منک  اَظهر نور  یسراج  المنیر

وبإنتظارک الخلق  عَدت  قرون

حته تکشف عنهه للوکت العسیر

یانبینه المصطفی وسید الرسُل

انته نسخه من  کتاب الله تصیر

اعلی گلبک  الله نزّل  هل کتاب

ولوله گلبک الجبل  یصبح  عذیر

انته وحدک هادی للکل  الهدات

والّی یمشی ابدربک ایعز المسیر

یا  ریاض  الجنه  الجنه  تهواک

ابوجودک کل فضاهه ایتم عطیر

یا جد السبطین  و والد لل بتول

انته ابن  عم  الأسد  ذاک الخبیر

حیدر  ابفن  القتال  ولل   حراب

عنک الیکشف  کربهه  وما  تحیر

یانبینه  المصطفی وسید  الرسُل

یبگه اسمک عالی بی هیبه وقدیر

وما تمسّک   والله   چفّین   الغدر

جُندک الشیعه ابحوزتک  یا بشیر

                                               الشاعرهادی الامغیطی

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصیده

**باب الله**

بابک انته  یل حسن باب الإله

وانته مصدرهه الکرامه اببیتک

چنت ادور للشعر موضوع ارید

لن گبل  خطوت  الأُلی الگیتک

ولحظت الّی ابدیته مدحک بلقصید

شفته قاموسک یعزب اسجیتک

منه عبت  فکری  کلمات  الملیت

وما حرت یوم الگصدت اثنیتک

انته تشبه للشمس  ویه  البحور

عزه تشطر   یاجهه  الّی جیتک

ویوم شفتک نور ملظوم ابسمای

الیالی    هل     گلب    ضمیتک

یلّی اسمک بی نطق وحی الأمین

ابذان  الرسول  وگله  سمعیتک

وسماک طاها ابأمر من الجلیل

ولائق انه  الهل  إسم  وجدیتک

ما اعوفک حتی لو حدر التراب

حاشه لولحظه ابحیاتی انسیتک

تبگه غالی عندی واغله امن الغلا

حتی  باُمی  و اهلی ما  بدلیتک

                                                     الشاعرهادی الامغیطی

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصیده

**فات العمر**

فات العمر قیمه ومشه وماحسّبت مات الفات

وانه  الگضیته ابلا  وعیّه و بس  ادوّر عل آت

یا صنعتی ابهای السنین الدمرتهه ابفاسات

باچر  شردّن بل  گبر گد تل علیه احسابات

فات العمر قیمه ومشه وماحسّبت مات الفات

یا مشیّتی البیهه ملیت  انه الگلب من  غفلات

واذنوبی کثره وما دریت العثرتی ماکو اثبات

نادم صرت علّی فعلته وعندی  زادت حسبات

فات العمر قیمه ومشه وماحسّبت مات الفات

یاربی  یامن بس  الک  تسجد هیه المخلوقات

اشعندی غیرک بل فزع لوعندی  صارت زلّات

الیوم ادگ بابک إجیت وإنته قاضی الحاجات

فات العمر قیمه ومشه وماحسّبت  مات الفات

إبحگ علی وطاهااسألک واهله تکف الّی بات

وتخفف  الآم   العلی   تتراکم  ابهل  لحظات

لنّی  ضعیف وحالی ما یحملهه های اللچمات

فات العمر قیمه ومشه وماحسّبت  مات الفات

رغم  الذنوب الّی اذنبتهه ابحب  علینه  موّات

والفاطمتنه  أم الحسن عینی تصب  الدمعات

ولمصاب  ابنهه  المنذبح  ما تارک  احسینیّات

فات العمر قیمه ومشه وماحسّبت مات الفات

                                         

                                                       الشاعرهادی الامغیطی

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصیده

**قصیده زینب س**

یاشمسنه الأشرقت طیل السنین

الینکرچ  ذل ولا  حصّل  ضره

زینب انتی وانتی أمن للحیاء

وانتی بعد أمچ أثق واطهرمره

خلی یم طرواچ نگصد للطفوف

ذیچ ارض الغادره ونطری الجره

یوم  حاطتکم  جیوش  الظالمه

وعل وطیه صبحت أکبر مجزره

بیهه شفتی قلّه ضد سبعین الف

احسین واصحابه وهله ضدأکثره

عینچ اتشوف السمه ابلون الظلام

ومن عجاج الخیل شفتی الضغبره

إنتی ما همچ لئن احسین اخوچ

وغیرت  العباس  تبگه الساتره

واشحدهه عین الگوم لوتلمح علیچ

چا مزگهه  ابخزره  ماگامت  تره

شفتی بلطف من مأسی  ومن بلاء

وادری شفتی الگاع صارت محمره

طاحو  الأصحاب  بسیوف  العده

طاح  الأکبر بعده  قاسم  عل ثره

وبعدچ انتی صبرچ ایفوق ویفوق

حتی  موت الولِد  گلبچ  أصبره

لاکن  الهد حیلچ  وأغلب  علیچ

مصرع  العباس سبع الگنطره

                                           الشاعرهادی الامغیطی

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصیده

**مرنه یاگمرنه**

مرنه  یاگمرنه  چل  الظلام

والیل جاسَرگام ایعیل ابأنام

الیل  جاسر عال بهل  الحمه

وایده لاحت حتی نجم السمه

تدری صارایشوف عگب العمه

وکلمته  علاهه  فوگ  الکلام

واحنه صرنه مرکز الکل سهم

منّه شفنه ضرب ولوعه وتهم

وبینه سنه لحم وعظم التهم

وضیّع النه الراحه ویه السلام

ضیّع النه اسنین طیبه ابهنه

وسنه چانت احلی من کل سنه

چنه مسرورین محنه احزنه

وهسه صرنه ابألف جرح الننام

اشکثرشفنه ابغیبتک من ظلم

والمصایب حتی جنّه  ابنظم

منهو یرضه اعلینه بس ننهظم

دونه خصمک التسبّب سقام

مرنه یاگمرنه خل یلفی عید

وخلنه نفرح گبله یوم الوعید

وخله عیدالّی یجی ایمرسعید

اعله گلب المغرم وشاف هیام

                                     الشاعرهادی الامغیطی

الشاعرسیدعبدالخالق الحسنی/مقطوعه قصیده

الصلوة النبويّة الشريفه

 

الله من اختار طاها اهوه الحبيب     إنفتحن ابواب السمه وحيّن إله

قاسه بالأفلاک کلها اوی الوجود       والنبوّه  الگبله  چانت  مرسله

ولإن طاهااشرف جميع الکائنات       للعرش  لمّن  وصلّه   استقبله

اهوه  معجزته  فرد  قران   چان       وبيه   الف  قران   ربّک  نزّله

بالأرض  سمّا محمّد  کل  مکان        وبالقلم  عاللوح  أحمد  سجّله

                                          الشاعرالمبدع سیدعبدالخالق الحسنی

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصیده

**ودعتنی**

ابلحظت اظعونک تعدّت

طشت احلامی وتبدّت

طشت احلامی وسبتنی

ساعت البیهه عفتنی

وحتی دنیاتی جفتنی

ابوجهی بیبان الهه سدّت

عمری چنت ابشوگک انه

هایم ابجرح ومعانه

وبین ازر حانه وامانه

ماتت البسمه وتفدّت

کلهه سهله وهایه تصعّب

فرگتک سهم المشعّب

صابت الگبی وترعّب

لن حبل لل موت أمدّت

ما تگلّی یمته ترجع

ردعلی ظل جرحی یوجع

کافی مو جسمی تضعضع

واله اثیاب المحنه گدّت

ماترد تعگد بشاشه

ابروحی یسمر والحشاشه

وانته تصبح کالفراشه

چن ربیع ولیه ردت

لوتظل غایب علیه

واگضی وکتی إبهم وأذیه

ردعلیّ حتی المنیه

تسهل الروحی الّی ودت

الشاعرهادی الامغیطی

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصیده بحق الشیعی الموالی

**لاتأیّس**

لا تأیّس یا ورد  تِشرق  شمس

والظلام ایکف ویلفینه الضوی

نبدی منّه اردود وانعید الحیات

ونستعدللجای وانشیل اللوی

لا تأیّس یا ورد  تشرق  شمس

لاتظن باچر وإمس یمشن سوی

تکشف الدنیه انتظر والهم یزیل

والکدر یترک لوَن خده  إنچوی

لا تأیّس یا ورد  تِشرق  شمس

وغصنک انطیبه اعتقد بکلف دوی

غصنک الّی اوحوش داستّه إبعمه

وبین  سحگت کل حوافرهه إنطوی

لا  تأیّس  یا ورد  تِشرق  شمس

ونسمع النغرید  من کثرت  زوی

ونبرح   الثعلب  لمن صوته  یبح

لو  نحگره وما نهمله إشما  عوی

ظل  تأمل یا ورد صبرک جمیل

یدحم الّی ابدربه عارض لو نوی

ولا تأیّس  بس دقیّس واطری های

من صموده الطود ما هزه الهوی

الشاعرهادی الامغیطی

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصیده امام الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

**مرنه یا فجر**

 بعدهو الیل مظلم یا فجرنه المن وعدنه للصبح شمعات معدوده

حیّرنه الوکت ما یدری ملچومین و واحدنه ابغیابک إیده مشدوده

خلصّنه العمریا فجر تدری اشلون مثل وکر إنترک والطیر شیعوده

نتأمل نظل وانحسّب الیاوین وإعیون الصبر کل ساعه مرموده

نسیناه الفرح نسیان میت اسنین والبسمه دفناهه ابأرض سوده

وضیّعنه ألاثر ذره ابّین ودیان وتعبنه المحاچی اندور إشهوده

بعدهو الیل مظلم یا فجرنه المن وبیبان الضوی الیاحین مسدوده

إخدوده الفقیر إخشِنت بل دمعات یمته چف ضواک إینعّم إخدوده

ینطرک یا فجر حتی الصبح صار ودونک لاتظن یتباهه بصموده

الشمس لولاک ما کشفت الأستار ولا عدهه إستطاعه إتعلّی بلجوّده

مرنه یا فجر خن طفی لل شمعات  وبستان الحیات ایفتّح اوروده

ونتغازل طلوعک احنه والنجمات ویم شفت النهار إنگیّد الإبروده

مرنه یا فجر هل دنیه  کلهه ابغیض بس إبلیس مارح یرگص ابعوده

ومرنه یا فجر گبل کل مکروه الیمس نخلت هلی وإعگالی واعنوده

الشاعرهادی الامغیطی

الشاعرهادی الامغیطی(البوغبیش)قصیده

علی رحمه الله

علی بو الحسنین یا ثغر الرسول 

موهبه انته الّی  حزتهه  ابمستواک

منهو  مثلک  عاشر الطاها  النبی

وعلمه    الامامه     وسر   الافلاک

رحمه  انته یا علی  ابشکل الخلق

وانته   الإمذلل  مدیم   الکل  عداک

إن  بقاءُ   اللهِ  فی  سبعِ  السمات 

فإنته   فالأرضین   یاحیدر   بقاک

عنک   اشنکتب   گبل   ربک  کتب

وجفّت ابحور الحبر  یوم  الصفاک

یشبه   القرآن   شخصک  بل  ثبوت

وکل   الّذین  امنو   اتمثل  اعضاک

مو  شمس وجهک  یحیّر  بل  قیاس

الشمس شعرت ضوا تغدی ابضواک

انته  واسع  واببطن  هل  کون  کون

ولو  برد  هل کون  یلبس  من  رداک

یا   جرحنه  المنلچم   طول  السنین

ویا  حیانه  الینتمی  ابجبهت  ولاک

ما   نغّیر  درب   حبک   نمشی  بی

کلنه نرضه ابهای واحنه الکل فداک

لل موت   نوگف   ما  یوجلّنه  الکتل

إبولانه    انداحر    العافو    غلاک

وتبگه هل چلمه الأخیره ابهل لسان

لا    أمیر  المؤمنین   أقبل  سواک 

الشاعرهادی الامغیطی

الشاعر المبدع السید عبدالخالق الحسني/قصیده

عنوان القصیدة(حسبه وسؤال )

من امس خضّر ملح بجروح عینی وکف بصرها

الواگفه ابراس العمر تنتظر جیتک وانتهت ورگة عمرها

یا آمل خایب من اسنین البواچی ، بیک آخر حسبه چانت عود یمعوّد تمرها

وزین تعرف ما تمرها

یاللّی شیّعتک گبل تابوت میّت ، وچم لحد طبعک القاسی ابوادی اظلوعی حفرها

انته مقبرتک عکس کل المقابر بیها بس گبر الخیانه 

وکفر ملک الموت بیها وحتّی منکر ما یمرها

وانتهی تذکار حبک ،گبل مدّه ، وبین روحی بطل نوحی وصارت اصحابی اجروحی وبعد متعاند صبرها 

خل اذب اثیاب حزنی وخل اطم موگد محبّه الهافت ابگلبی جمرها

الله لا ینطیک یالتکذب علیّه علّمتنی اعله الچذب ما چنت اچذّب معصیت ذنبی اشکبرها

وچنت اگولن انتهی تذکار حبّک ، وبین روحی الگیتلک عندی جرح

بس ما لگیتک ، بیّه فز الیل خایف، خاف لمن دوّریتک ، وما لگیتک

اتلمّسیت امکان جرحک ، وگمت اگص أثر الخناجر 

السوّن ابگلبی شوارع وچنت أستاهد مکانک چان بگلیبی گبل جرحین بیتک

واتذکّریت ایّام حبّی والخیانه ،اتذکّریت أیّام شوگی والخیانه 

و لا علی بخت العشگ واتذکّریتک

الله لا ینطیک یالتکذب علیّه علّمتنی اعله الچذب ما چنت اچذّب 

چنت اگلّلک نسیتک، و ما نسیتک

عود یمعوّد علیّه فدوه لک شوگی وحنینی 

عود یمعوّد علیّه فدوه لک عمری وسنینی

عود، مو راح آنه اعودن چلمتی الما فارگتنی من اگلّک ها تجینی . ما تجینی؟

عود مو من گبل مدّه من ذکرتک، من امس خضّر ملح بجروح عینی 

  

الشاعر المبدع السید عبدالخالق الحسني

الشاعراحمد البوصبیح ال طحمه/قصیده

گبر زینب رادو ایسلبونه ضحضب العباس و حد ابعونه
صاح زینب انه عباس اعتنیت اشحده واحد یعتنیچ وحشمیت
اشحسبت عینی التنام وغمضیت وهیه روحی ابصحنچ المدفونه
اتعرف عباس وتعارف صولتی صگر مارد لو محصل حصتی
حصن زینب انه حرصه وغایتی وخط حمر خطیت یم احصونه
لگلب الدنیه اعله مودچ عل لعین حالف ابدمعه روقیه وبلحسین
خدر گبرچ خل تجیله انا صبین الف لو الا ف خل یدنونه
یخسر احدوده التعده احدودهه وانه ملک الموت موت اجنودهه
خل توازینی وتضامط زودهه ومن یفر بلملعب ایصدونه
تصهل الشگره بعدهی للکفیل انته خیالی الگمر مالک مثیل
بلحرب من تشد احتار اجبیل والگرب موته اویه رمش اجفونه
جنه گبرچ یضل للعالم یضل وبحر زودچ انه روجه وما یقل
نجمه کافلهه الگمر فنه الیصل والیل بغیابی وهم یدرونه
غلط والله الگال اهدم مرقدچ لن نظر عباس حاضن
انه عد عیناچ انه الکافلچ ومستحیل المرقد ایهدمونه

الشاعراحمد البوصبیح

الشاعراحمد البوصبیح ال طحمه/قصیده

احچایت گلب مومن لفظ ولسان من گتلک عشگته وحیل حبیته
سروکشفته الک چان بسکوت اسنین اخاف الخلگ تفهم ولفی ظمیته
عجیب اشلون تنکر ملحی یفلان وماعون الصداقه ابیتی چفیته
شفت متلثم اختلی ابظلام الیل گلت ما ظن عدو ابدنیای حشمیته
سفت خنجر خزرنی ابشارع الشواگ گلت ممکن عمه والعشگی حدیته
شفت دفتر یسجل کل غرامه اویای گلت کل ذکر یاتی اوغدا لاگیته
ظنیتک ابو والاخو وکل دنیای حسافه اعلیک ظنی اشلون خیبته
اطلعت عگرب الخاتل بیدی بردای بس تحصل قرار الهدف لد قیته
اطلعت عینک امغمضهه عله کل ناس وبس عینک اطلعت علی صدیته
خذت ولفی وشفت کل خیانه اویاک الردته اکبر شریک العمر ی خلیته

اترکک ونتقم وتبره من ذکراک وانسه اویای صاحب چان خاویته

الشاعر احمد البوصبیح

الشاعراحمد البوصبیح ال طحمه/قصیده

قصیده الرسول الکرم ص
گبل لا تنولد عجبت الوجود واسمک ابساق العرش مجده اعتله
والله من نورک خذه وزین الکون وخلق منک شمس نورک مثله
وجعل من نفسک نفس للعالمین والحیات ابنبض گلبک کمله
وصبق لون الیل من عینک سواد والگمر من کهل عینک کهله
والانس والجان کل صبح ومسائ اتکبر ابسمک تصلی امهلهله
الله بیدک ختم درب الانبیائ وجعل قرانه ابو جودک رتله
صرت بولادتک فجعیت الطقات وکفکفت رایات حده جاهله
انته سیف الله عادیت النفاق وبیرق الله ابچف یمینک شایله
حاربتهه الکفر کسرت الصنام وطهرت بیت الله للمسلم حله
ولبست لا مت اهموم امن الخصیم وجابلتهه اسهامهه اشرار البله
ورسمت صوره اعله جدران الفقیر من یحس ابظیم وینک گایله
وبحنانک نشفت دمع الیتیم وتمسح اجفونه وغدت متبلیله
یا محمد ما صبح مثلک مثیل بس ابو الحسنین راعی المرجله

الشاعراحمد البوصبیح

الشاعر مهدی الریحانی(البوغبیش)/قصیده

مربیه ولیه امعاتب اویاک الک چم یوم ما مریت بینه

وکل ساعه الگلب ینشد ولعیون علیک اینا شدنی افلان وینه

اخافن وصلولک انا ناسیک وگلولک چلمات شینه

لالا بلعکس مو هینه انساک شفت الشوف یگدر ینسه عینه

مرات انه حافی اتعنه للباب وحس چن جای  لینه 

واذا ما اشوفک اصرخ واگلب الکون وکسر بابنه چه ما تجینه

الشاعر مهدی الریحانی

الشاعر ملاغلام ابومحمد/قصیده

 امتک یا رسول الله(ص)

وحّدها النّبی ولبّسها تاج اکرام         وذلّت کل یهودی ابیوم وحّدها

وما ذلّت أبد چی علت فوگ الغیم     گد صیت النبی والمصطفی ابگدها

وخاطبها الجلیل وحطها نجمه ابلیل         بکتار الحضاره وگام یرشدها

یا أمّة محمد کونی بس اویاه      حتی ایحش کفرها ابچفچ احمدها

وقلّدها العزم وارتدت درع الدین      یعنی الفلک گام ایخاف من عدها

وداست عالمنایه وجرّت الها اسیوف      هیچی اسیوف ما تگبل مغامدها

وعلی جمر الغظه ظلّت تحط اجدام        وتگود الذل غصب بچفوف التمدها

وگادت للأمم غصبن علی الطغیان       چی خلّت رسنها ابّید قائدها

وبنت سور الحمه وشتلت ابکتره الموت     وفنّه ابن الیهود الیوصل الحدها

علّمها الرسول اتعیش کلها ابّیت       حدر فَیّ الکرامه وموهبة سدها

وتطش عنبر محنّه اعله الگصد ملهوف     واذا محتاج رد بالتّاج وافدها

درس واستوعبتّه ابصحن ذاک البیت     بیت البی هبط وحی الله مرشدها

وصبرت عالهظم واتکابر الآهآت      و وی کل آه دمعه اتملّخ ابخدها

لچن ما هبّطت لو رضت بالذّل یوم       وهزمت کل حزب بس عیب بدّدها

ومن ذاک الوکت شدّت احزام العز       وصعدت قمم بس جبریل یصعدها

أمّه اوی الذهب لا والله ما تنقاس       الذهب ظل یفتخر بتراب مسجدها

چی نعرف تربّت عد ابو الزهراء      ومثل ما خلّده التاریخ خلّدها

وربّاها الشمس مثل النجوم اتعیش       وعلی اریاض الأخوّه الشهم عوّدها

صعد فوگ العرش بس گلبه ظل عالگاع     یسلّی اچبود راد الفقر یمردها

وطب ابّجنّة الله وترک روحه اهنا        اویانه اتعیش یا هو النّکر مشهدها

وما ینلام جفن الما یفز بالنور       شی ایوچد ابهندس لیل أرمدها

الشاعر ملاغلام ابومحمد

 

الشاعر المبدع السید عبدالخالق الحسني/قصیده

ابدیرة هلی وی کل فجر   وی کل صباح اللی یمر  ایخضر ورد بسم العمر

جلبابه کلّه ابمعرفه      واتفوح منّه العاطفه     مملوئه جربه ابیمنته

انشوفها اتنگّط وفه      ولو مرّه بالهم تنعصر     وی کل فجر

ابدیرة هلی :

گبل الظهر تطلع شمس    تنسج انوار التنعکس  واتصوغهن چلمة هله  و میّة هله  وتلفظهن ابریح النّفس     ما بین هالیوم وأمس و اوّل امس تصنع جسر وی کل فجر

ومن جسر نور اللّی يمد      تاخذ البوسه من الورد  

اتصعّدها لحلوگ النجم     واتبادل البوسه وترد

ولمن تجی الدیرة هلی   من البوسه اتوزّع نذر   وی کل بجر

ابدیرة هلي گبل العصر      إیمر المسه  وغیمه تجی متحمّسه

تحرس وردنه المزدهر     علاّ عواذل تلمسه  واتدنّس اثیابه الخضر وی کل فجر

ابدیرةهلي اتصح قاعده کلش سهل    الاهواز بیها یستدل  مرخوص کل شی بالعشگ

ما ینحسب جرم القتل  مکتوبه بیها لافته    امعلّگها بچفوفه الهوا    

لا للفتن لا لجهل    والرّاد یعمل بالفتن لو بالجهل   

إنخرجه من دیرة هلي     ومن عنده ما نقبل عذر 

ابدیرة هلي ایخضّر ورد بسم العمر    وي کل فجر

 ا لشاعر المبدع السید عبدالخالق الحسني